| Tafelatlas | Niet ingelogd | Nieuw account | Inloggen

Draagt lesmateriaal over zwerfafval bij aan waardenontwikkeling in onderwijs?

Introtekst: 
Zwerfafval is een maatschappelijk probleem waar veel centra voor natuur- en milieueducatie (NME) zich mee bezig houden. Het gaat daarbij voornamelijk om verpakkingsmateriaal van consumpties: blikjes, flesjes, wikkels en bijvoorbeeld patatbakjes, en wordt mede veroorzaakt door jongeren. Natuur- en milieueducatiecentra willen daarom volwassenen maar juist ook kinderen en jongeren bewust maken van de impact van zwerfafval. Ze willen graag weten welke (les)activiteiten bijdragen aan een positieve verandering in kennis, houding en gedrag ten aanzien van zwerfafval.
Hoofdtekst: 

De Wetenschapswinkel van Wageningen University & Research heeft voor het basisonderwijs een checklist ontwikkeld om te beoordelen of lesmateriaal over zwerfafval kan bijdragen aan waardenontwikkeling en gewoontevorming rond afval. Voor het middelbaar onderwijs is een checklist ontworpen om na te gaan of interventies om zwerfafval te verminderen effectief zijn. Beide producten zijn het resultaat van het project ‘Plastic soep op de stoep’ dat is uitgevoerd in opdracht van de Werkgroep (Zwerf)afval en grondstoffen van het Netwerk NME-Diensten.

Basisonderwijs

Voor het basisonderwijs hebben de onderzoekers een aantal aanbevelingen opgesteld voor lessen en lesmateriaal over zwerfafval, gericht op waardenontwikkeling en gewoontevorming. Bijvoorbeeld dat het zelf actie ondernemen van de leerlingen centraal moet staan. Daarnaast zijn inspirerende voorbeelden van groene helden belangrijk, zoals Boyan Slat met zijn stichting The Ocean Cleanup. Verder moeten leerlingen ruimte krijgen om vanuit hun eigen zorgen, vragen en wensen met het onderwerp aan de slag te gaan. Ten slotte is het van belang dat het onderwerp zwerfafval schoolbreed wordt ingestoken en onderdeel wordt van de dagelijkse gang van zaken. In de checklist worden deze verschillende ingrediënten ten behoeve van het lesmateriaal beschreven en toegelicht.

Daarnaast heeft een groep studenten zich gebogen over de vraag welke methode leerkrachten kunnen gebruiken om de leerdoelen van lessen over zwerfafval voor groep 7 en 8 te monitoren. Ze hebben een meetinstrument ontwikkeld om de effectiviteit van lessen over zwerfafval voor het basisonderwijs te evalueren.

Middelbaar onderwijs

Voor de jongeren van 12 tot 18 jaar is onderzocht wat effectieve interventies zijn voor deze leeftijdsgroep om zwerfafval te voorkomen. Belangrijk is dat deze interventies informatie bevatten over de effecten van zwerfafval op het milieu, en de minieme afbreekbaarheid van zwerfafval. Sociale normen zijn erg belangrijk voor jongeren: wat vinden en doen mijn leeftijdsgenoten? Ook op dit gebied liggen kansen voor interventies, net als het inzetten van beloningen. Naast deze checklist is een monitoringstool ontworpen om de effectiviteit van interventies te evalueren.

Tekst ©Redactie Duurzaamnieuws.nl
Foto (c) Schoonmaakjournaal.nl

 

Duurzame energie opwekken uit getijstromen

Introtekst: 
Het Nederlandse bedrijf SeaQurrent® heeft na een periode van intensief onderzoek in samenwerking met haar partners een innovatieve energieopwekker ontwikkeld: de TidalKite Power Plant. In januari vonden de eerste tests met deze ‘multi wing’ onderwater vlieger plaats bij Onderzoeksinstituut MARIN te Wageningen. De resultaten zijn veelbelovend.
Hoofdtekst: 

BEWEZEN EFFECTIEF

Ing. Youri Wentzel, oprichter van SeaQurrent en uitvinder van de TidalKite Power Plant: ‘De effectiviteit van het systeem, gecombineerd met de lage kosten voor de bouw, de installatie en het onderhoud, kan voor een internationale doorbraak zorgen door elektriciteitsopwekking uit ondiepere kustwateren met lagere stroomsnelheden financieel aantrekkelijk maken’. De testresultaten laten zien dat we op het juiste spoor zitten en dit geeft zeer veel vertrouwen voor de toekomst. Prof. Dr. Eize Stamhuis van de Rijksuniversiteit Groningen: ‘De praktijktest van het prototype bij Marin toont aan dat de vlieger al grote krachten opwekt bij lage stroomsnelheden die in lijn liggen met de voorspellingen van het theoretische model’.

HOE WERKT DE TIDALKITE POWER PLANT
Het gepatenteerde systeem bestaat uit meerdere subsystemen. De TidalKite onderwatervlieger heeft een simpel, maar robuust ontwerp en zit vol slimme elektronica. De vlieger zelf is met een kabel aan de zeebodem verankerd en perst vloeistof naar een hydromotor. De hydromotor bevat een generator die de groene elektriciteit opwekt. Het volledige systeem is zo ontworpen dat deze ecologisch verantwoord werkt en veilig is voor zeeleven. De TidalKite bestaat uit meerdere vleugels, waardoor deze in staat is om in één beweging een grote hoeveelheid energie te oogsten uit het langsstromende water.

GETIJDE-ENERGIE ONMISBAAR IN EEN TOEKOMSTIG ENERGIESYSTEEM
SeaQurrents TidalKite Power Plant is een belangrijke aanvulling op bestaande technologieën die duurzame energie opwekken uit minder voorspelbare bronnen, zoals zon en wind. In tegenstelling tot zon en wind is getijstroming zeer voorspelbaar en altijd beschikbaar. Dit is belangrijk voor de stabiliteit en betaalbaarheid van het elektriciteitssysteem. In het huidige systeem zorgen fossiel gestookte centrales vaak nog voor de basislast elektriciteitsbehoefte. In de toekomst kan een substantieel deel van dit basislast vermogen vervangen worden door duurzaam opgewekte stroom uit getijde-energie, aangevuld met wind en zon.

DE VOORDELEN
Het TidalKite systeem kent grote voordelen ten opzichte van bestaande getijde-technologieën, die vaak alleen rendabel zijn in een beperkt aantal gebieden; de zogenaamde ‘hotspots’, met sterke tot zeer sterke getijstroming. TidalKite Power Plant is al rendabel in langzaam stromend getijde water dat wereldwijd veel ruimer aanwezig is. Naast dat gebieden met lagere stroomsnelheden dichter bij het elektriciteitsnet en –vraag liggen is een ander belangrijk voordeel van het langzaam stromende water dat de omstandigheden milder zijn en het systeem daardoor relatief minder zwaar gebouwd kan worden en er minder slijtage optreedt. Dit allemaal heeft een positief effect op de kosten van de opgewekte elektriciteit.

GESCHATTE POTENTIE
De totale markt voor energie uit getijstroming wordt tenminste geschat op een technische potentie van 100GW. Eén TidalKite Power Plant wekt 500kW op, genoeg om ongeveer 700 huishoudens een jaar lang van groene stroom te voorzien. Wanneer het systeem in serie wordt opgesteld kunnen projecten van tientallen tot honderden megawatts worden ontwikkeld waarmee een significante bijdrage kan worden geleverd het verduurzamen van onze elektriciteitsvoorziening.

Wie zitten achter de TidalKite?
De TidalKite Power Plant wordt ontwikkeld door SeaQurrent in samenwerking met partners. De Rijksuniversiteit Groningen richt zich op het theoretisch model en het uitvoeren van gespecialiseerde lab-testen voor de verdere optimalisatie van hydrodynamische eigenschappen van het systeem. Het schaalmodel voor de test bij Marin is in nauwe samenwerking ontworpen en gebouwd door het Friese innovatieve scheepstechnisch bedrijf Goos Watersport te Grou.

De uitvinder van de TidalKite Power Plant en directeur van SeaQurrent, Youri Wentzel, is tevreden met de resultaten: ‘De resultaten behaald bij MARIN zijn zeer bemoedigend voor onze plannen en geven vertrouwen voor de verdere ontwikkeling van het TidalKite systeem. De verwachting is dat de technologie in 2019 gereed is en vervolgens al binnen enkele jaren op prijs kan concurreren met offshore wind’.

© Redactie duurzaamnieuws.nl

 

Vrijhandel of protectionisme: de ene bescherming is de andere niet

Introtekst: 
Het kan gevaarlijk zijn om te gemakkelijk mee te gaan met gangbare begippenparen, zegt Jan Mertens. Als je moeite hebt met het beleid van de nieuwe Amerikaanse president, en je omschrijft zijn beleid als “protectionisme”, wil dat nog niet zeggen dat je automatisch ongenuanceerd voor “vrijhandel” moet zijn. We zouden manieren moeten vinden om het begrip bescherming te redden uit deze val.
Hoofdtekst: 

Er zou een nieuwe president komen in de Verenigde Staten. In de dagen voor zijn eedaflegging probeerde ik me erge dingen voor te stellen over zijn eerste beleidsdaden. Al snel bleek dat de werkelijkheid erger was. Elke nieuwe dag brengt nieuwe vormen van verbijstering…

Een dierbare vriend leerde me ooit dat een belangrijk deel van de politiek de controle over de woorden is. Je claimt of gebruikt een bepaalde term of een bepaalde metafoor, en de anderen moeten zich dan mogelijk opnieuw positioneren tegenover dat woord. Dat spel viel me heel erg op de voorbije dagen. De neiging is daarbij steeds groot om te vervallen in gemakkelijke, meestal binaire schema’s.

Een van die schema’s is alles proberen te vangen in een tegenstelling tussen links en rechts. Dat voelt lekker veilig. Daarmee wil ik niet zeggen dat die tegenstelling niet relevant is, zeker niet. Ze is alleen te gemakkelijk, en helpt ons niet altijd, zeker niet als we geen moeite meer doen om nauwkeurig te blijven discussiëren.

Wat bedoel ik daarmee? De voorbije dagen zag ik in de kranten weer bijna hysterische opiniestukken verschijnen tegen “het” protectionisme. En je voelt zo de redenering komen: de president gaat in tegen de gangbare waarheid dat vrijhandel goed is, hij wil het andere en dat is protectionisme, dus is protectionisme fout, en dus moet je als je tegen het beleid van die president bent voor vrijhandel zijn.

Het schema links en rechts dat er dan over wordt gelegd maakt het nog ingewikkelder, en dus ook retorisch aanlokkelijker voor sommigen. Je zegt dat de president rechts is, en dus moet je – als je jezelf links noemt – voor vrijhandel zijn.

Hoe verwerpelijk hun visie ook is, politici als Wilders of Le Pen stellen dingen voor die je links zou kunnen noemen, en dat naast een hoop erg rechtse dingen.

En ineens blijk je je te bevinden op een verkeerde plek. Waar je enkele maanden geleden uit overtuiging tegen het voorstel voor een TTIP- of CETA-akkoord was, krijg je nu ineens te horen dat je daarmee het vreselijke beleid zou steunen van de nieuwe president.

Iets te simplistisch allemaal natuurlijk. Een van de kenmerken van de oprukkende populistische politiek is net dat die niet zomaar in een schema links-rechts past. Hoe verwerpelijk hun visie ook is, politici als Wilders of Le Pen stellen dingen voor die je links zou kunnen noemen, en dat naast een hoop erg rechtse dingen.

Maar je ziet tegelijk ook dat een deel van de progressieve politieke families wel erg ver is mee gegaan in een vrijemarktverhaal dat we neoliberaal zijn gaan noemen. Het kan zijn dat je daardoor de controle over je eigen begrippen verliest en dat je ideologisch in een drijfzand terechtkomt waardoor populisten een deel van het terrein kunnen overnemen.

Vrijhandel als gouden kalf van het Westen

Het lijkt me nuttiger dat progressieven proberen opnieuw ruimte te veroveren rond een aantal begrippen. Een centraal element van wat een democratie zou moeten zijn, is het georganiseerde meningsverschil over verschillende ideologische visies op wat een gewenste maatschappij of wat het goede leven zou moeten zijn. In die zin bestaat “de” waarheid niet in een democratie.

Het neoliberale denken heeft echter van een overtuiging een “waarheid” gemaakt, de overtuiging dat “de” vrije markt in alle gevallen goed is

Bij het zoeken naar een goede invulling van het algemeen belang moet de politiek zich natuurlijk wel baseren op wat de wetenschap doet. De klimaatwetenschap doet ons inzien hoe urgent de situatie is. Of je daarna maatregelen neemt die meer of minder rechtvaardig zijn, dat is het domein van de politiek.

Het neoliberale denken heeft echter van een overtuiging een “waarheid” gemaakt, de overtuiging dat “de” vrije markt in alle gevallen goed is, in geen enkel opzicht mag ‘belemmerd’ worden, en dat we alleen kunnen vooruitgaan als we voluit kiezen voor die veronderstelde waarheid. Die vorm van eenheidsdenken heeft het politieke debat gedeeltelijk gedelegitimeerd. En dat is waar we nu zijn terechtgekomen.

In de discussie over protectionisme ging onder meer Ferdi De Ville al uitgebreid in op een aantal elementen ervan. Terug terrein heroveren voor het politieke is in dit verband ook terug ervoor kiezen om bepaalde begrippen bewust te gebruiken en opnieuw een plaats te geven in een progressief verhaal.

Het begrip “bescherming” is er zo een. Je kunt terecht heel veel vragen stellen bij een beleid van eigen volk eerst en het afsluiten van grenzen. Maar tegelijk wil dat nog niet zeggen dat je niet meer mag praten over de zinvolheid van vormen van sociale en ecologische bijsturing van internationale handel.

Dat je in je land een degelijke sociale bescherming overeind wilt houden (en dat lijkt me overigens het tegenovergestelde van wat de Amerikaanse president verkiest), dat is geen belemmering, maar een positieve waarde. Dat je het alleen maar normaal vindt dat ecologische standaards worden gerespecteerd, dat is niet “hinderlijk”, maar zou vanzelfsprekend moeten zijn.

Het geloof – want dat is het in wezen – in de zegeningen van een door niets gehinderde internationale vrijhandel is gevaarlijk. Dat stuk van het debat moeten we kunnen heroveren, zonder dat je wordt weggezet als op dezelfde lijn als de Amerikaanse president. (Dat doet me overigens nu ineens denken aan het argument dat je nog steeds te horen krijgt als je zegt dat je vegetariër bent. Er is altijd wel iemand die zegt dat Hitler ook een vegetariër was, en dus… Als ik het argument goed begrijp, wil dat dus zeggen dat als Hitler een vleeseter was geweest alle vleeseters dus ook fascisten zouden zijn. Wat een onzin…)

Ik ben een grote voorstander van een echt vrije markt. Daarmee bedoel ik een markt die geen sociale of ecologische schuld genereert. Wat we nu een vrije markt noemen, is in veel opzichten een heel onvrije of “oneconomische” markt.

Het is wel degelijk mogelijk de hele wereldhandel “fair” te maken. Mensen als Olivier De Schutter hebben er zinvolle voorstellen voor uitgewerkt. Het bijsturen van de markt in de richting van meer duurzame ontwikkeling is geen verstoring maar integendeel een vorm van gezond maken wat uit balans was.

Als we onze economie stap voor stap binnen de planetaire grenzen brengen, creëren we echt een duurzaam perspectief op welvaart voor alle bewoners van de planeet, en dat als alternatief voor een systeem dat we vrij noemen maar in de feiten vooral ten goede komt van een minderheid.

Iedereen weet dat als we volwaardig de ecologische kost van bv. het transport via de lucht en de zee zouden inrekenen in het klimaatbeleid er een heel andere situatie zou ontstaan. We moeten in staat blijven een open debat te voeren over de economische zinvolheid van het absurd heen en weer transporteren van metalen dozen op steeds grotere schepen en via steeds grotere havens. Pleiten voor kleinere economische kringlopen waar mogelijk, voor sterkere ecologische en sociale spelregels, naast eerlijke kansen op eerlijke handel voor landen in het Zuiden is perfect compatibel en meer dan zinvol.

Progressieve politici mogen deze kans nu niet voorbij laten gaan. Niet in de val trappen van de gemakkelijke schema’s, maar integendeel opnieuw politieke ruimte opeisen. Dat doe je door de invulling van de begrippen niet over te laten aan anderen. Dat doe je ook door sterkere vormen van politieke globalisering naast de economische globalisering. Daar heb je meer in plaats van minder Europa voor nodig, maar dan wel een ander Europa.

Je kunt nadenken over manieren om het gevoel van tot een gemeenschap te behoren te versterken, zonder dat je moet vervallen in nationalisme. Je kunt manieren vinden om de economie opnieuw in te bedden, waardoor ze terug meer een middel wordt dan een doel. Je hoeft geen schrik te hebben om te spreken over de leegte die een cultuur van consumentisme achterlaat. En je mag geen schrik hebben om de angst te willen begrijpen van zoveel mensen die door een eenzijdige economische globalisering in de marge geduwd zijn.

Voor velen staat het woord bescherming blijkbaar alleen nog gelijk aan dingen als “verstoring van de markt” of “hangmatpolitiek”. Laten we dat woord heroveren, we hebben een wereld te winnen.

Jan Mertens

Beleidsmedewerker Federale Raad voor Duurzame Ontwikkeling van België
Deze column verscheen eerder op MO*

 

Energierekening bestaat voor een steeds groter deel uit belasting.

Introtekst: 
De energierekening bestaat voor een steeds groter deel uit belasting en het wordt nóg gekker. Nu al gaat bijna de helft van de energierekening voor Nederlandse huishoudens naar de belastingdienst. In de komende jaren zal dat nog meer worden, omdat de heffing Opslag Duurzame Energie (ODE) op exploderen staat. Deze schiet de komende tijd omhoog van € 60,- per jaar nu naar € 200,- in 2020: een ruime verdrievoudiging. Dit blijkt uit onderzoek van de onafhankelijke vergelijkingssite Pricewise.nl. De woordvoerder van minister Henk Kamp van Economische Zaken heeft dit bevestigd.
Hoofdtekst: 

ODE ÉÉN GROTE SUBSIDIEPOT
De ODE werd in 2013 ingevoerd. De opbrengst hiervan wordt gebruikt als subsidie om windparken op zee en andere projecten voor de productie van groene energie te realiseren. Destijds bedroeg de heffing voor een gemiddeld huishouden (3.500 kWh stroom, 1.500 m3 gas) nog geen tientje. Inmiddels is dat al € 60,-; een stijging van ruim 500%.
Via de ODE zorgen de Nederlandse huishoudens dit jaar voor een subsidiepot met € 678 miljoen. Voor 2020 heeft het ministerie uit de ODE een bedrag van € 2,3 miljard begroot. Dat komt ruwweg neer op € 200,- per huishouden. Er zit dus weer een enorme belastingverzwaring aan te komen; dit keer van ruim 230%.
Onderzoek door: Pricewise.nl

NOG MEER LASTENVERZWARING
Om te voldoen aan de internationale klimaatdoelstellingen, zal Nederland sneller moeten groeien op het gebied van duurzame energie. “Ons land bungelt onder aan de ranglijst van landen die zich daaraan gecommitteerd hebben en moet de komende jaren dus nog veel terrein goedmaken. Het is zeer de vraag of een jaarlijkse ODE-bijdrage van € 2,3 miljard op den duur volstaat,” stelt Hans de Kok, directeur van Pricewise.nl. De kans is groot dat de kosten per huishouden nog verder omhoogschieten.

KLEINSTE POST IS VOOR ENERGIE
Slechts 35% van de energielasten van een doorsnee gezin gaat nu op aan de kostprijs voor aardgas en elektra. Van de overige 65% vloeit 45% naar de belastingdienst en is 20% voor netwerkkosten. “Belasting is een dominante factor en torent boven de kale gas- en stroomkosten uit. Door de sterke stijging van de ODE wordt het verschil alleen maar groter. Maar ook de energiebelasting blijft elk jaar stijgen,” aldus De Kok. Hij houdt er sterk rekening mee dat energiefactuur de komende jaren steeds hoger wordt.

TEN SLOTTE OOK NOG BTW
Voor het gemiddelde gezin steeg de optelsom van alle energiebelasting in de afgelopen acht jaar fors met ruim € 225,-, van € 550,- naar € 775,- per jaar. Samen met de voorziene stijging van de ODE lopen energiebelastingen en -heffingen over een periode van tien jaar op tot maar liefst € 900,- per jaar. Over de energiebelasting en ODE wordt ook nog btw geheven. “Dit laatste is niet uniek. Bij sigaretten en autobrandstoffen wordt ook eerst accijns geheven en daarbovenop btw,” aldus De Kok.

HEFFINGSKORTING VOOR IEDEREEN
Ter compensatie krijgen alle huishoudens in Nederland een vaste aftrekpost van € 373,-, de zogenoemde heffingskorting. Dit omdat de overheid een warm huis beschouwt als een basisbehoefte. De subsidie wordt op de jaarrekening verrekend met de leveringskosten voor stroom, omdat niet iedereen een gasaansluiting heeft.

TURTELTAKS
De gang van zaken met de ODE doet denken aan wat in de Belgische volksmond Turteltaks heet (vernoemd naar minister Turtelboom, die deze impopulaire maatregel invoerde). Sinds begin 2016 zijn de Belgen via de Bijdrage Energiefonds ineens veel meer kwijt aan energielasten. Zij lossen daarmee de schuld af die ontstond toen de regering veel meer groene-stroomcertificaten voor zonnepanelen had afgegeven dan was begroot. Dit kost een gemiddeld huishouden € 100,- tot € 130,- per jaar extra, wat tot veel protest leidde.

 

3 kleine investeringen om je huis duurzamer te maken

Introtekst: 
Je hebt wat geld over en wilt dit slim investeren. Slim investeren in jezelf, maar met positieve milieueffecten als gevolg. Je hebt geen tonnen, geen duizenden, maar wel een paar tientjes of een paar honderd euro. Wat je daarmee kan doen? Hier drie slimme maar eenvoudige ideeën:
Hoofdtekst: 

1. LED verlichting

Ja, het is inmiddels een open deur; neem LED-verlichting! Hoewel ledlampen overtuigend veel zuiniger zijn, en iedereen dat inmiddels wel weet, gebruikt nog steeds slechts 20 tot 30% van de huishoudens ledverlichting. Zonde, want alleen al op gangbare sfeerverlichting voor ’s avonds kun je zo’n 50 tot 100 euro per jaar besparen. Reken eens uit wat je bespaart als je ook je tuinverlichting, garagelampen, keukenverlichting en badkamerlampje in LED vervangt. De aanschaf van ledlampen kost je enkele tientjes. Slim, efficiënt en zo gepiept!

2. Tochtstrips

Tochtstrips op je deuren monteren. Het lijkt een nutteloze miniaanpassing, maar dat is het zeker niet. Ben jij iemand die het graag lekker warm stookt in de winter? In je woonkamer? Dan kunnen tochtstrips je zonder twijfel enkele tientjes per jaar aan energiebesparing opleveren. En dat terwijl ze geen donder kosten en je ze in een oogwenk gemonteerd hebt.

3. Andere tuinbeplanting

Je zou er niet direct aan denken, maar je tuin heeft grote invloed op de temperatuur in huis. Heb je muurtjes of planten in de tuin die het zonlicht tegenhouden? Dan kan dit aanzienlijk schelen in de stookkosten. Bovendien moet je bij een “tussen planten ingebouwde bomen” vaker je verlichting in huis langer laten branden omdat ze daglicht weren. Het aanpassen van je tuinbeplanting kan daarom positief effect hebben op je energieverbruik. Zeker iets om over na te denken!

Naast bovengenoemde punten zou je ook de brievenbus kunnen checken: tocht deze te erg? Neem dan een andere brievenbus. Daarnaast is een waterbesparende douchekop ook nog altijd een slimme investering.

 

Duurzaam beleggen via crowdfunding groeit exponentieel

Introtekst: 
De markt van financiering verandert snel, heel snel. Banken lijken een steeds minder grote rol te (gaan) spelen bij het duurzaam beleggen. De duurzame investeerder moet nu gaan omkijken naar andere methoden om te kunnen beleggen. Een van de meest populaire nieuwe methoden hierbij is crowdfunding. Wat is crowdfunding eigenlijk en op welke manier kan het een nuttige rol vervullen bij het duurzame investeren? In dit artikel worden deze vragen beantwoord.
Hoofdtekst: 

De markt van financiering is stevig aan het veranderen. Banken spelen een minder grote rol in het verschaffen van krediet en duurzaam beleggen via crowdfunding heeft in de afgelopen jaren een exponentiële groei doorgemaakt. Oneplanetcrowd, Nederlands grootste duurzame crowdfundingplatform, ziet ook een flinke toename in het verstrekken van krediet aan duurzame ondernemers. Het platform verstrekte in de eerste helft van 2016 ruim € 4 miljoen aan ondernemers; tweemaal zoveel als in de eerste helft van 2015.

Rendement duurzaam beleggen
Bij duurzaam beleggen spelen de effecten van het ondernemen op milieu en maatschappij een belangrijke rol. Duurzame beleggers investeren in bedrijven die hun maatschappelijke verantwoordelijkheid nemen en daarnaast goede financiële vooruitzichten hebben. Duurzaam beleggen heeft in de afgelopen 15 jaar een forse groei doorgemaakt. In 2014 groeide het bedrag dat duurzaam werd belegd of gespaard met 17% procent tot een omvang van €29 miljard. Het marktaandeel van duurzaam beleggen steeg in datzelfde jaar naar 12% van de totale markt voor beleggingsproducten.

“Rendement duurzaam beleggen doet niet onder voor gewoon beleggen”
Het rendement van duurzaam beleggen doet niet onder voor ‘gewoon beleggen’. “Men kan zelfs stellen dat duurzame ondernemingen beter voorbereid zijn op de toekomst (milieueisen, nieuwe regelgeving) en hun beleid en organisatie beter op orde hebben. Ze zijn daardoor op termijn mogelijk zelfs winstgevender”, aldus de Vereniging van Beleggers voor Duurzame Ontwikkeling (VBDO).

Samen investeren via crowdfunding
Duurzaam beleggen vindt onder meer plaats via crowdfunding. Crowdfunding is een nieuwe vorm van beleggen waarbij een grote groep mensen, de ‘crowd’, individueel een geldbedrag investeert. Samen levert dit een bedrag op waarmee een project of onderneming gefinancierd kan worden. Net als duurzaam beleggen, is crowdfunding in de afgelopen vijf jaar explosief gegroeid: in de eerste helft van 2016 werd er maar liefst € 86 miljoen geïnvesteerd in crowdfundingprojecten in Nederland. Met de campagne van Peerby vestigde Oneplanetcrowd een record. In een paar dagen werd € 2 miljoen opgehaald bij 1.052 investeerders.

Persoonlijke binding
Investeren via crowdfunding biedt investeerders niet alleen financieel rendement. Beleggen in projecten waar de investeerder affiniteit mee heeft geeft ook voldoening. De belegger investeert in zelf gekozen projecten met sociale of duurzame impact, staat in verbinding met de persoon achter de onderneming en weet precies wat er met zijn geld gebeurt. Samen met de ondernemer maakt de belegger het verschil.

Maatschappelijke impact
Binnen de groep van 120 crowdfundingplatforms in Nederland, is Oneplanetcrowd de grootste speler op het gebied van beleggen in duurzame projecten met financieel rendement en maatschappelijke impact. Oneplanetcrowd speelt onder het motto ‘Together we fund the future’ in op de groei van duurzaam beleggen via crowdfunding.

Type investeringen
Crowdfunding biedt beleggers verschillende financieringsopties om een gediversifieerde portefeuille op te bouwen. Zo kan de belegger bij Oneplanetcrowd zowel leningen verstrekken aan gevestigde bedrijven die de volgende stap willen maken als aan gestructureerde energieprojecten met voorspelbare kasstromen. Hierbij ontvangt de belegger periodiek aflossingsbetalingen en rente. Voorbeeld zijn Greentom en energieproject BeGreen. Laatstgenoemde won in 2016 de FushionFinance award tijdens Crowdfunding Day. Daarnaast kunnen converteerbare leningen worden verstrekt aan innovatieve start-ups met sterk groeipotentieel. In dit geval kan de lening worden omgezet naar aandelen in een veelbelovend bedrijf zoals Snappcar, die meerdere campagnes heeft gevoerd op het platform. De belegger ontvangt in het geval van een converteerbare lening zijn geld terug als het bedrijf wordt verkocht.

 

Duurzamer dan staal: gewapend beton met bamboe

Introtekst: 
Plastics en betonbewapening van bamboe.Klinkt futuristisch, maar is in een paar jaar waarschijnlijk werkelijkheid. Hoe dit soort huizen eruit gaat zien? Lees het hieronder in dit korte bericht.
Hoofdtekst: 

“We winnen vezels uit bamboe die plaatselijk wordt gekweekt en die als grondstof dienen voor biobased materialen. De korte vezels zijn bruikbaar in bioplastics, verven en verpakkingsmaterialen, terwijl de lange vezels geschikt zijn als grondstof voor composieten en ingezet kunnen worden als staalvervanger in betoncontructies, geschikt zijn als bouwmateriaal én kunnen dienen voor dijkverstevigingen. De combinatie van een materiaal dat licht is qua gewicht en zo sterk is als staal maakt dat zeer aantrekkelijk”, legt Marc Bokeloh van Bambooder uit.

Circulair Challenge Award
Bambooder won onlangs de Circulair Challenge Award 2016 en een bedrag van € 50.000. Het geld zet het bedrijf in om op te schalen. “In eerste instantie keken we in welke materialen bamboevezels van toegevoegde waarde zijn en hoe groot de vraag naar biobased grondstoffen is. Met de fracties die we ontwikkelden gingen we op pad. Deze werden warm onthaald, maar resulteerden ook in vragen van fabrikanten. Is het bijvoorbeeld mogelijk om het materiaal nog sterker te maken? Kunnen we een constante kwaliteit garanderen óf kunnen we het in grote hoeveelheden produceren? Met het geld dat we wonnen willen we deze mogelijkheden verder onderzoeken.”

Productie
Andere uitdagingen waar Bambooder voor staat zijn de productie en oogst van de bamboe. “De bamboe die we gebruikten in de testfase komt uit Indonesië. Doordat we de Green Deal ondertekenden hebben we een groot netwerk bereikt: boeren, Schiphol, maar ook de Rijksoverheid. Dit stelt ons in staat om bamboe in eigen land te produceren.” Inmiddels zijn zelfs de eerste hectaren al geplant rond Schiphol. “Wij vinden lokale productie belangrijk, omdat ook het beperken van de vervoerskilometers een significante bijdrage levert aan duurzaamheid. Bovendien gedijt het gewas hier goed. De enige vraag waar we nu nog tegenaan lopen is: hoe gaan we het oogsten? Om efficiënt te oogsten moeten we zelf een machine ontwikkelen, maar het budget is beperkt. Daarom pakken we deze ontwikkeling samen met HBO/WO instanties op.”

 

Hoe overleef je een slakkenzomer?

Introtekst: 
Het natte, warme weer van de afgelopen zomermaanden zorgt voor overlast door slakken in de tuin. Wat kun je hier op een diervriendelijke manier tegen doen?
Hoofdtekst: 

De meeste slakkensoorten houden je tuin juist schoon door dode plantenresten op te eten, maar sommige soorten eten graag levende plantenbladeren. Voorlichtingsorganisatie Milieu Centraal zet 5 tips op een rij om overlast van slakken te voorkomen en ze milieuvriendelijk te bestrijden.

Sommige slakkensoorten kunnen grote schade toebrengen aan siertuin, moestuin, of landbouwgewassen. Bestrijdingsmiddelen, zoals slakkenkorrels, zijn dieronvriendelijk en vaak ook giftig voor andere dieren. Wat zijn milieuvriendelijke tips?

1. Voorkom slakken in je tuin
Kies voor planten waar slakken een hekel aan hebben, zoals akelei, goudsbloem, salie, klimop, viooltjes en alle soorten varens. Plaats kwetsbare planten niet in de buurt van vochtige plekken zoals een composthoop. Geef de planten vroeg in de ochtend water. ’s Avonds of in de late namiddag zorgt voor een vochtige grond die voor slakken erg aantrekkelijk is. Elke lente een grote tuinschoonmaak organiseren, helpt ook. Door de grond te bewerken maak je overwinterende slakken en hun eieren kapot. Zo dring je de slakkenpopulatie flink terug.

2. Lok natuurlijke vijanden
In een tuin die aantrekkelijk is voor egels, vogels, spitsmuizen, kikkers en padden krijgen slakken minder kans. Zorg daarom voor een natuurlijke tuin met voldoende schuilplekjes en beschutting.

3. Voorkom schade aan planten
Planten die snel aangevreten worden door slakken bescherm je door er een barrière omheen te leggen van koffiedik, cacaodoppen, fijngemaakte eierschalen of schelpen. Knoflook is giftig voor slakken; ze zullen jouw planten mijden als je ze bespuit met knoflookextract. Dit kun je zelf maken. Snijd een knoflookbol in stukken, giet er 1 liter heet water over en laat dit een dag trekken.

4. Vang de slakken
’s Avonds en bij vochtig weer komen de slakken tevoorschijn en vang je ze gemakkelijk met de hand. Je kunt ze ook lokken door zelf schuilplaatsen te maken. Slakken schuilen bijvoorbeeld graag onder de omgekeerde schil van een halve grapefruit, sinaasappel of meloen, waarbij de geur als extra lokmiddel dient. Stengels bleekselderij, rabarber- en koolbladeren werken ook, net als vochtige planten, kranten of stukken karton. Eenmaal gevangen slakken kunnen ergens op ruime afstand worden losgelaten waar ze geen kwaad kunnen.

5. Maak een slakkenval
Vallen met bier of andere gisthoudende drankjes kunnen worden gebruikt om slakken te bestrijden. De slakken komen op de geur af, glijden in de vloeistof, en verdrinken. Slakkenvallen zijn te koop in tuincentra, maar een jampot werkt net zo goed. Graaf de vallen niet in. Vaak vallen loopkevers in de ingegraven potjes, terwijl ze juist een natuurlijke vijand van de slak zijn.

 
Vereniging Noorden Duurzaam
Nieuws en discussie
Evenementen
Over Noorden Duurzaam
Ledenlijst